Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην κοινωνική βάση
 
Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου
αρχική σελίδα | σημειώματα | άρθρα | σχόλια | παρουσιάσεις | όλα τα κείμενα
ΑΡΘΡΟ

Το άρθρο δεν υπαρχει σε αρχείο τύπου file.pdf


Στάθης Καλύβας
Χαρίλαος Φλωράκης
Homo Americanus VS Homo Sovieticus
του Κωστή Παπαϊωάννου Κυριακή, 12 Ιουνίου 2005
Δημοσιεύτηκε στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 12-06-2005
 
 

Ο καθηγητής της Πολιτικής Επιστήμης, στο Yale των ΗΠΑ, επίδοξος αναμορφωτής της ιστοριογραφίας, Στάθης Καλύβας, εγκαλεί τους υμνητές του "Homo Sovieticus" Χαρίλαου Φλωράκη!

Το κάνει με ένα άρθρο (ΒΗΜΑ, 5/6/2005) με τίτλο: «Η συντηρητική πλευρά του Χαρίλαου Φλωράκη: Οι αρετές ενός πολιτικού ηγέτη δεν είναι θέμα στυλ αλλά ουσίας». Οδηγείται στο συμπέρασμα ότι «ο Φλωράκης ήταν αναμφίβολα ένας σεμνός και γοητευτικός άνθρωπος αλλά η ουσία του ήταν ο ενστικτώδης και βαθύς συντηρητισμός του, η αδυναμία αναγνώρισης των λαθών του και η προσκόλληση σε παρωχημένα σχήματα»! Φτάνει σ' αυτό μέσα από την "κλασσική" διαδρομή, ενός αντικομουνιστή παλαιάς κοπής, παρωχημένου αντίστοιχα με το "σεμνό" και "γοητευτικό" θύμα της φθονερής του επίθεσης.

Το άρθρο του, με ύφος αναφοράς των υπηρεσιών δίωξης κομμουνισμού, δεκαετίας '50, λέει περίπου: Ο Φλωράκης στην αντίσταση δεν έκανε τίποτα ρομαντικό, απλώς ήταν ένας κομισάριος στην περιοχή όπου δολοφονήθηκε αποτρόπαια ο Δημήτρης Ψαρρός. Στρατιωτικός ηγέτης ήταν μόνο στον Δ.Σ., όταν πολεμούσε πρακτορεύοντας τα σοβιετικά συμφέροντα. Ήταν καταλήγει «ένας υποδειγματικός Homo Sovieticus». Ο αντικομουνισμός ενός Homo Americanus δεν έχει πολιτική σημασία. Την αποκτά όμως όταν, με έδρα στο πανεπιστήμιο του Yale και στο πλαίσιο του επίσημου ακαδημαϊκού του ρόλου στις ΗΠΑ, εμφανίζεται στην Ελλάδα, για να αναμορφώσει την ιστοριογραφία της δεκαετίας του '40 μαζί με τον, αριστερής καταγωγής, ντόπιο συνεργάτη του, καθηγητή Νίκο Μαραντζίδη.
Πρόκειται για την σημερινή στιγμή της παλιάς αμερικανοελληνικής "συνεργασίας" που βρίσκεται σε έξαρση, από την επομένη της 11/09/01. Ουσιαστικά όμως ο Καλύβας στρέφεται κατά της άποψης, που εξέφρασαν οι "δικοί του" (Καραμανλής, Μητσοτάκης) ότι ο μακαρίτης ήταν "συνεργάσιμος" και "σώφρων". Πόσο σώφρων ήταν, αναρωτιέται, όταν μόνο μέλημα είχε την «καθυπόταξη των ανανεωτικών δυνάμεων της Αριστεράς» και όταν ντρεπόταν για την «μοναδική του υπέρβαση», την «συμμετοχή του στην κυβέρνηση Τζαννετάκη»; Ο Στάθης Καλύβας με άλλα λόγια καλεί την Δεξιά να αντιληφθεί την γραμμή της αυτοκρατορικής πολιτικής των ΗΠΑ.
Για την αυτοκρατορία δεν αρκεί η υποταγή της Αριστεράς, απαιτείται η ρητή αποκήρυξη της ιστορίας της. Η ειδική αυτοκρατορική αποστολή του Στάθη Καλύβα, είναι ο εξαναγκασμός των αριστερών ιστοριογράφων στην αποκήρυξη του έργου τους. Μέχρι σήμερα, παρά κάποια στραπάτσα, δεν πάει και άσχημα. Στο προσεχές συνέδριο με θέμα την στρατιωτική σύγκρουση της δεκαετίας του '40 (που οργανώνεται στην Πρέβεζα, στις 1-3 Ιουλίου, υπό το ιθύνον βλέμμα του ντόπιου Νίκου Μαραντζίδη), θα καθίσει στο ίδιο "στρογγυλό" τραπέζι με την Αριστερά της ιστοριογραφίας και μάλιστα απέναντι στον καθηγητή Γιώργο Μαργαρίτη με τον οποίο έχει ανταλλάξει δημόσια διάφορους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Με τους όρους που διεξάγεται, το παιχνίδι γι αυτή την αριστερά έχει ήδη χαθεί. Αν αυτό είναι καλό ή κακό θα το δούμε.

 

ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ: ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ