Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην κοινωνική βάση
 
Τρίτη, 14 Αυγούστου
αρχική σελίδα | σημειώματα | άρθρα | σχόλια | παρουσιάσεις | όλα τα κείμενα
ΑΡΘΡΟ

Το άρθρο δεν υπαρχει σε αρχείο τύπου file.pdf


Αλέκα Παπαρήγα
Παλαιστινιακό
Εθνική Χαμάς, ταξική Παπαρήγα
του Κωστή Παπαϊωάννου Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2006
Δημοσιεύτηκε στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 05-02-2006
 
 

Αν λύση του παλαιστινιακού είναι να η δημιουργία ενός Παλαιστινιακού τεχνητού κράτους δίπλα στο τεχνητό Ισραηλινό, τότε η φυσική κατάσταση στην Παλαιστίνη, είναι το αίμα και η καταστροφή.

Υποτίθεται ότι ο θρίαμβος της Χαμάς στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2005, ήταν μια έκπληξη για τους πολιτικούς παράγοντες, ιδιαίτερα στην Ελλάδα που συνδέεται πολλαπλά με την περιοχή της Παλαιστίνης. Πόσο έκπληξη ήταν ο θρίαμβος της Χαμάς, την στιγμή που όλοι ζητούν εναγωνίως την πόλωση; Βεβαίως όλοι εύχονται να δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος που θα έχει ειρηνικές σχέσεις με το Ισραήλ. Η λύση όμως, των δύο κρατών, δεν είναι συνταγή για ειρήνευση, είναι συνταγή για την οριστική εγκατάσταση της βίας.

Οι εδώ θιασώτες της αυτοκρατορικής πολιτικής, ούτε εξεπλάγησαν ούτε αναρωτιούνται. Άλλωστε δεν μιλάνε. Περίμεναν την εκλογή της Χαμάς, ως μια καλή εκδοχή για την διαιώνιση της προσοδοφόρας και ζωογονητικής βίας. Απλά, επειδή τα αυτοκρατορικά σχέδια δεν έχουν πετύχει ποτέ μέχρι σήμερα, έχουν αγωνία αν, η συνταγή, αυτή τη φορά θα πετύχει. Οι ηγέτες των άλλων πολιτικών δυνάμενων, είτε επιθυμούν ειλικρινά την ειρήνη είτε όχι, δεν αναρωτιούνται για τίποτα. Λένε πολλά, αλλά τόσα χρόνια δέσμιοι του καιροσκοπισμού τους, απλά έχουν εθιστεί στο να θεωρούν τα ευχολόγια και τις κενολογίες σαν πολιτικό λόγο.

Η πραγματική έκπληξη είναι η Αλέκα Παπαρήγα. Προβάλλεται από τον Ριζοσπάστη ένα απόσπασμα από κάποια συνέντευξή της στο ράδιο ΑΛΦΑ στο οποίο λίγες μέρες μετά από το μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εγκληματική κομμουνιστική βία, η κ. Παπαρήγα τάσσεται υπέρ της βίας, αφήνοντας κατά μέρος τον κομμουνισμό. Με αφορμή την βία της Χαμάς, προσθέτει στην γνωστή εθνικολαϊκή σάλτσα και λίγο ταξικό πιπέρι, και βγαίνει μια συνταγή για ένα κράτος που θα συνυπάρχει με το Ισραήλ, θα είναι όμως αντίθετο - ως προς τις εσωτερικές και διεθνείς του σχέσεις - απ' αυτό που θα ήθελε ο Μπους. Και για να πετύχει η συνταγή «χρησιμοποιώ (λέει σε πρώτο πρόσωπο) την ένοπλη πάλη», αρκεί να την επιλέξει ο λαός, και να έχει στόχο την λαϊκή απελευθέρωση!

Δεν λέει όμως η κ. Παπαρήγα, με ποια ταξική ή άλλη αντίληψη είναι συμφέρον των κατοίκων της Παλαιστίνης, ο διαχωρισμός τους σε δύο κράτη; Το πείραμα της κατασκευής του κράτους του Ισραήλ πληρώνουν σήμερα και οι Ισραηλίτες και οι Παλαιστίνιοι. Η κατασκευή κρατών έγινε μόδα τελευταία. Σχέδια και συντάγματα, πάνε και έρχονται! Κύπρος, Σοβιετική Ένωση, Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ευρώπη, Ιράκ. Αίμα είδαμε μπόλικο, κράτος όμως, δεν είδαμε. Κάθε άνθρωπος θέλει σήμερα να εξασφαλίσει τον τόπο του και την δημιουργική του ζωή. Αυτό δεν γίνεται με σφαγές αλλά με συνεργασία. Χθες ο πόλεμος ήταν ίσως αναπόφευκτος. Σήμερα οι λαοί επιλέγουν ότι θέλουν. Σημασία έχει τι θα επιλέγουν αύριο.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ: ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ