Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην κοινωνική βάση
 
Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου
αρχική σελίδα | σημειώματα | άρθρα | σχόλια | παρουσιάσεις | όλα τα κείμενα
ΑΡΘΡΟ

Το άρθρο δεν υπαρχει σε αρχείο τύπου file.pdf


σκανδαλολογία
Υποκλοπες
Οι υποκλέπτοντες των υποκλεπτόντων
του Κωστή Παπαϊωάννου Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2006
Δημοσιεύτηκε στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 12-02-2006
 
 

Γιατί τόσος σάλος με τις υποκλοπές; Τι δεν ξέραμε δηλαδή, που χρειάστηκαν τρεις ολόκληροι υπουργοί, και ένας πίνακας, για να μας το εξηγήσουν;

Και τι μας εξήγησαν; Κοντολογίς ότι δεν ήξεραν, ακόμα δεν ξέρουν, και κατά πάσα πιθανότητα ποτέ δεν θα μάθουν, τι έγινε. Ολόκληρος υπουργός ασφαλείας, δεν πήρε χαμπάρι πως ούτε η κυβέρνηση, ούτε ο ίδιος έχουν ασφάλεια. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσε αποκαλύψει ποιο είναι το πολιτικό θέμα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, ήταν φανερό ότι, δεν μπορούσε ούτε και ο ίδιος να καταλάβει ποιο ήταν.

Το επεισόδιο, σαν συγκεκριμένο πολιτικό γεγονός είναι ασήμαντο. Από άποψη τεχνολογικών δυνατοτήτων, όπως φάνηκε κι απ' τα λόγια των ειδικών, είναι και τρέχον! Απ' την άλλη μεριά, είναι γνωστό ότι όσο πιο πολλά ξοδεύονται για ασφάλεια, τόσο λιγότερη ασφάλεια υπάρχει. Εδώ, στην θέση της ιστοσελίδας της CIA είχαν βάλει κάποιοι έναν αγκυλωτό σταυρό για, κάμποσες, ώρες, και κανείς δεν το πήρε πρέφα! Εδώ, "διέρρευσε" ότι η μελέτη που δικαιολογούσε την εισβολή της Αγγλίας στο Ιράκ, ήταν το προσχέδιο μιας διδακτορικής διατριβής ενός φοιτητή και ουδείς κατάλαβε από πού διέρρευσε το μυστικό. Εδώ, στo εσωτερικό δίκτυο της Microsoft, οι ειδικοί της ασφάλειας, έβλεπαν κάποια "ξένα λογισμικά" (καλή ώρα) να αλωνίζουν σχεδόν μια βδομάδα, πριν μπορέσουν να τα διώξουν. Κάτι θα γινόταν και σε μας, σαν πολιτικοποιημένοι που είμαστε έγινε κάτι το πολιτικόν!

Το γεγονός όμως ότι η υποκλοπή ανακοινώθηκε, με τον τρόπο που ανακοινώθηκε, δείχνει ότι και οι συναρμόδιοι και όλοι οι άλλοι, ένοιωσαν μια κρυάδα στην πλάτη. Όσο και να κάνουν τους άνετους, νοιώθουν την διεθνή κρίση εξουσίας να πλησιάζει. Όταν η εξουσία παρακολουθεί τους πολίτες, απλώς δεν είναι δημοκρατική. Όταν παρακολουθείται (εκ των άνω, εκ των έσω, εκ των δίπλα) δεν είναι μόνη της εξουσία. Αυτά τα ξέραμε εκ πείρας. Όταν όμως η εξουσία αποκαλύπτει ότι δεν ξέρει ποιος, και σε ποιο πλαίσιο, την παρακολουθεί, αυτό τι είναι; Ε λοιπόν αυτό είναι νέο ιστορικό δεδομένο.

Τι θα γίνει μια κυβέρνηση, αν ότι λένε οι υπουργοί, κάθε μέρα, μεταξύ τους, καθώς και στις "διεθνείς" τους υποχρεώσεις, βγαίνει στον αέρα, μέσω internet; Αυτό είναι το πολιτικό ζήτημα, που δεν τολμούν ούτε να σκεφτούν. Η τεχνολογία δημιουργεί μια νέα κατάσταση. Δημιούργησε και το όνειρο του απόλυτου ελέγχου και επομένως της διαιώνισης, της εξουσίας. Αυτό που παρακολουθήσαμε αυτές τις μέρες ήταν ένα πρώτο ξύπνημα, μιας κυβέρνησης, σε μια οδυνηρή πραγματικότητα, με την υπόλοιπη πολιτική σκηνή να κοιτάει με δέος. Αρχίζουν να αντιλαμβάνονται όλοι, πως η τεχνολογία δεν είναι, ούτε έργο, ούτε όπλο, των λίγων εναντίων των πολλών. Είναι και έργο και όπλο των πολλών εναντίον των λίγων.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ: ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ