Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην κοινωνική βάση
 
Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου
αρχική σελίδα | σημειώματα | άρθρα | σχόλια | παρουσιάσεις | όλα τα κείμενα
ΣΧΟΛΙΟ

Κρίση
Βάρκιζα
Η Βάρκιζα δεν τελειωσε
σχόλιο: Δ.Π.
Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013
 

Λέει ο K.Π. στο σημερινό σχόλιό του "Η Βάρκιζα του 1945 τελειωσε κι η Βάρκιζα του 2008 δεν άρχισε ποτε". Θα συμπλήρωνα "ούτε η Βάρκιζα του 2010 έχει αρχίσει". Και πώς θα μπορούσε, πώς θα μπορούσαμε να έχουμε μια Βάρκιζα χωρίς τη νίκη, χωρίς ανάταση, χωρίς υπέρβαση, χωρίς θυσία; Κι όμως. Τα φαινόμενα απατούν. Γιατί το 2010 ήταν η δικια μας Βάρκιζα, μια Βάρκιζα στρεβλή και παράξενη, μια υποταγή που δεν γνώρισε την ελευθερια, μια προδοσία χωρίς προδομένους, ένα τέλος μιας ιστορίας που δεν είχε αρχίσει καν. Από ελεύθερες Ελλάδες σε Βάρκιζες, η ιστορία την έχει δει πολλές φορες αυτή την ταινία. Από την Βάρκιζα στην ελεύθερη Ελλάδα, δεν υπάρχει, απ' όσο ξέρω, ιστορικό προηγούμενο. Μπορούμε σ' αυτή την κούφια, ανάποδη, στείρα Βάρκιζα που μας έλαχε να δώσουμε περιεχόμενο και υπόσταση, να κάνουμε την αρχή ξεκινώντας από το τέλος, να γεννήσουμε ζωή στην άγονη μιζέρια της; Και το πιο επιτακτικό πολιτικο ερώτημα. Η φιλολογία και η παρα-φιλολογία του γιατί ο κόσμος δεν ξεσηκώνεται βρίσκεται σε άνθηση. Είναι τόσο παράδοξο ή μήπως ιστορικά ανεξήγητο το ότι δεν τολμάμε ν' ανατρέψουμε μια άκαπνη και αναξιοπρεπή ήττα, όταν η κατάληξη μπορεί να είναι μια ακόμα περήφανη και τιμημένη ήττα; Η Βάρκιζα του 1945 τελειωσε αλλα το φάντασμα της εξακολουθεί να μας στοιχειώνει. "Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού", σάρκαζε αισιόδοξα ο Μαρξ. Εμείς τι να σαρκάσουμε, μονο να κυριολεκτήσουμε παραφράζοντας: Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα της Βάρκιζας. Όλοι οι λαοί της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια φοβερή και ανίερη συμμαχία υποταγής για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα...
Δ.Π.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ: ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ