Οι Σελίδες Κριτικής εκσυγχρονίστηκαν τεχνικά. Θα χρειαστεί ωστόσο ένα διάστημα προσαρμογής ώσπου να περαστεί η υπάρχουσα ύλη στο νέο σάιτ και να αποκατασταθεί η κανονική του λειτουργία. Σ' αυτό το διάστημα η ανοχή σας αλλά και κάθε υπόδειξη για βελτιώσεις στην διεύθυνση admin@critici.gr θα είναι πολύτιμη.

29/07/09
Κ.Π.

Ο δρόμος της Αριστεράς και ο κόσμος της Αριστεράς

Με αφορμή την έκδοση του ΔΡΟΜΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ μια προσπάθεια τοποθέτησης της κατάστασης στην Αριστερά και των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Υποστηρίζεται ότι έχει μεγάλη σημασία η προσωποποίηση της κριτικής.

Διάγγελμα του πρωθυπουργού:
το νέο έργο της πολιτικής σκηνής

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού μας δίνει την ευκαιρία να αντιληφθούμε τα απελπισμένα σχέδια των ευρωπαϊκών επιτελών με τα οποία ελπίζουν ότι θα ξεφύγουν από την κρίση του συστήματος εξουσίας. Μας δίνει όμως και την ευκαιρία να αντιληφθούμε τον ρόλο της Αριστεράς στην συντήρηση του κλινικά νεκρού εξουσιαστικού συστήματος.

Οικονομική κρίση και κλιματικές αλλαγές:
κοινά σημεία και σημεία των καιρών

Το άρθρο εξετάζει τα παρεπόμενα του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η κρίση θεωρουμένου ότι το πρόβλημα είναι η "σπατάλη" ειδικά στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων! Το άρθρο επικεντρώνεται στην ομοιότητα της αντιμετώπισης της κρίσης με την αντιμετώπιση της καταστροφής του περιβάλλοντος. Η κοινή αντιμετώπιση είναι ότι θεωρούνται υπεύθυνοι και για τα δύο οι μόνοι που δεν φταίνε. Επισημαίνεται ο ρόλος στην εκστρατεία κατά της σπατάλης, των τηλεοπτικών αστέρων.

Το δείπνο των φαντασμάτων

Στο δείπνο που παρέθεσε ο Λεωνίδας Κύρκος σε μια ομάδα εκλεκτών φαντασμάτων της εξουσίας, την Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010, στην Αίγλη του Ζαππείου, με το ενωτικό σύνθημα ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε, κατάφερε να βγάλει στην φόρα τα άπλυτα της Αριστεράς που προσπαθεί να κρύψει σε όλη του την ζωή. Συγκεκριμένα κατάφερε να δείξει ότι ο εγκλεισμός της Αριστεράς στα ιστορικά όρια του εξουσιαστικού συστήματος είναι παγίδα όχι μόνο για την κοινωνία αλλά και για τους ομοίους του, που απεργάζονται τα δεσμά της.

Ο φασισμός της υγείας

Η περίπτωση της "αντιμετώπισης" από το σύστημα της γρίπης των χοίρων, δείχνει μια πλευρά του φασισμού που αναπτύσσεται σήμερα αλλά δείχνει και τον δρόμο για την πολιτική οργάνωση της κοινωνίας, που θα την θωρακίσει απέναντι στον φασιστικό κίνδυνο.

Ο πολιτικός όρκος

Γιατί ο "πολιτικός όρκος" που ζήτησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια α-πολιτική παγίδα από τους ηγέτες του στο ίδιο το κόμμα του οποίου απλώς προεδρεύει

Τι μας είπε ο κ. Τσίπρας

Ό,τι κάνουν και ό,τι λένε οι ηγέτες του ΣΥΝ και των άλλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ το θεωρώ εντελώς αναμενόμενο. Αυτό που δεν είναι καθόλου αναμενόμενο είναι η ανεκτικότητα των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί αγριεύουν και αφρίζουν για τις απύθμενες ανεντιμότητες των (επιεικώς ειπείν) δεξιών οπορτουνιστών του ΣΥΝ αλλά δεν λένε κουβέντα για την ουσία της πολιτικής που εμφανίζεται στα μπαλκόνια.

ΣΥΡΙΖΑ: υπηρέτης δυό αφεντάδων

Η κρίση, μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009, στον ΣΥΡΙΖΑ είναι έκφραση της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική συμμαχία που ταλαντεύεται ανάμεσα στην συντήρηση του εξουσιαστικού συστήματος και στην ενότητα του κοινωνικού κινήματος.

ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κοινωνικός παράγοντας

Μερικές σκέψεις πάνω στα τελευταία γεγονότα του ΣΥΡΙΖΑ. Πως ερμηνεύεται η έκρηξη της δημοτικότητας του ΣΥΡΙΖΑ και η μετά τον Δεκέμβρη απώλειά της. Η σπουδαιότητα του κοινωνικού παράγοντα έναντι του εξουσιαστικού.

Ο "δρόμος της Αριστεράς" για τον παράδεισο είναι στρωμένος με κακές προθέσεις

Κυκλοφόρησε το περασμένο Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010 το πρώτο φύλλο της βδομαδιάτικης εφημερίδας "δρόμος της Αριστεράς" που αναμενόταν -- αφού αναγγέλθηκε με τις συνήθεις φανφάρες -- και είναι αυτό ακριβώς που αναμενόταν: ένα ακόμα εγχείρημα για την ανέφικτη παράταση της ζωής του εξουσιαστικού πολιτικού συστήματος με την ειδική μορφή που έχει πάρει το πλαίσιο των εξουσιαστικών σχέσεων στους χώρους της (υπαρκτής) Αριστεράς. «Κινητήρια ιδέα του Δρόμου είναι η "εφημερίδα - εγχείρημα", όχι η κλασική "εφημερίδα - οργανωτής" των αρχών του προηγούμενου αιώνα.» μας λέει το πρώτο editorial της εφημερίδας, τονίζοντας τον υποκειμενικό χαρακτήρα της προσπάθειας, χωρίς όμως να λέει το παραμικρό για να χαρακτηρίσει την υποκειμενικότητα των ιδιοκτητών της νέας εφημερίδας.